استفاده از صفحه نمایش در رختخواب خطر بی خوابی افزایش میدهد
تقریباً همه ما به خیرهشدن به صفحهنمایش در رختخواب عادت کردهایم؛ با اینکه کاملاً از آسیبهای جسمی و روحی آن آگاه هستیم. مطالعهای که اخیراً منتشر شد نشان داد که کیفیت خواب در افرادی که هنگام خواب از دستگاههای الکترونیکی استفاده میکنند، 33 درصد ضعیفتر از دیگران است. اکنون، پژوهش دیگری نشان میدهد که تماشای صفحه نمایش در رختخواب، خطر بی خوابی را در میان جوانان و نوجوانان تا 59 درصد افزایش میدهد.
علاوه بر این، این کار به طور میانگین 24 دقیقه از زمان خواب ما را کاهش میدهد. اگرچه این موضوع به خودی خود نگرانکننده است، هر ساعت افزایش استفاده از صفحهنمایش این خطر را بیشتر نیز میکند.
نتایج نشان داد که افزایش زمان استفاده از صفحه نمایش در رختخواب با احتمال بیشتر گزارش علائم بی خوابی و کاهش مدت خواب ارتباط دارد. طبق این پژوهش که در مجله Frontiers in Psychiatry منتشر شده است، هر ساعت اضافه استفاده از صفحهنمایش با 63 درصد افزایش خطر بیخوابی و 24 دقیقه کاهش خواب همراه است.
این تحقیق روی بیش از 45,000 دانشآموز نروژی متمرکز بود و بررسی کرد که استفاده آنها از صفحهنمایش در رختخواب چگونه بر الگوی خوابشان تأثیر میگذارد. علاوه بر زمان خواب و بیداری، شرکتکنندگان اطلاعاتی درباره مدتزمانی که طول میکشید تا به خواب بروند، مشکلات خواب، خوابآلودگی در طول روز و پایداری مشکلات خوابشان ارائه دادند.
همه این اطلاعات برای ایجاد یک نمایه از بیخوابی مورداستفاده قرار گرفت. از نظر پزشکی، بیخوابی به عنوان «مشکل در بهخوابرفتن یا ماندن در خواب یا بیدارشدن مکرر در شب» تعریف میشود. طبق گزارش آکادمی پزشکی خواب آمریکا، 12 درصد از مردم ایالات متحده از بیخوابی مزمن رنج میبرند، در حالی که تقریباً یکسوم جمعیت دچار علائم موقتی بیخوابی هستند.
رسانههای اجتماعی تنها مقصر ماجرا نیستند
اغلب رسانههای اجتماعی به خاطر اعتیادآوربودن و ارائه حجم بیپایانی از محتوای تنظیمشده توسط الگوریتمها مورد انتقاد قرار میگیرند و این انتقادات بیدلیل نیست. نتیجه این روند، چرخهای از اسکرول بیپایان (doom-scrolling) است که بدون اینکه متوجه شویم، ساعتها از وقتمان را میبلعد. علاوه بر این، محتوای رسانههای اجتماعی و تأثیر آن بر کودکان نیز نگرانیهای خاص خود را دارد.

با این حال، متخصصان میگویند که رابطه مستقیمی بین رسانههای اجتماعی و تأثیر آن بر خواب وجود ندارد. براساس دادههای موردبررسی، رسانههای اجتماعی در مقایسه با سایر فعالیتهای مبتنی بر صفحهنمایش مانند بازیهای ویدیویی، تماشای فیلم، مرور وب یا سایر تفریحات دیجیتال، تأثیر منفی بیشتری بر خواب ندارند.
طبق این پژوهش: فارغ از میزان زمان استفاده از صفحهنمایش، افرادی که تنها از رسانههای اجتماعی استفاده میکردند، کمترین میزان گزارش علائم بیخوابی و بیشترین مدتزمان خواب را داشتند، در حالی که کسانی که تنها درگیر سایر فعالیتهای صفحهنمایشی بودند، بدترین وضعیت خواب را تجربه کردند.
با این حال، واقعیت این است که برنامههای رسانههای اجتماعی بیشترین میزان اعلانها را در گوشیهای هوشمند ایجاد میکنند. اگرچه ممکن است مستقیماً شما را به تماشای ساعتها محتوای بیپایان نکشانند، اعلانهای آنها میتوانند خواب شما را مختل کرده یا به عنوان یک عامل حواسپرتی ذهنی عمل کنند.
تصاویر نویسندگان دیدگاه از Gravatar گرفته میشود.